गुढीपाडव्याच्या दिवशी शंकराच्या देवळीपुढे रांगोळी काढलीच होती, ती न पुसता तिच्या भोवती चैत्रांगण काढले. नेटवरुन व परिचितांकडून चित्रे मिळवली. ती पेनाने काढून पाहिली. मग भल्या मोठ्या जागेवर काव मारुन घेतली. ती वाळल्यावर चैत्रांगण काढले. थोडीथोडी चित्रे काढत गेले. दुपारी त्यात रंग भरले. संध्याकाळ कलल्यावर भोवती मातीच्या पणत्या लावल्या. त्या प्रकाशात सर्वच मोठे गोड दिसले. खूप थकल्याचे कळलेही नाही.

साधारणपणे दर ३/४ दिवसांनी अंगणात मावळत्या सूर्यासाठी, मेडिटेशन हॉलमध्ये स्टेजवर न्यायरत्न विनोदांच्या स्मारकापुढे, परसात असलेल्या शिवकुटीत देवळीपुढे आणि देवघरात सद्गुरुंपुढे अशा ४ रांगोळ्या मी सध्या काढतेय. कोणती काढायची, कोणते रंग भरायचे आधी काही ठरवलेलं नसतं. रामनाम घेताघेता जे होईल ते होईल. त्यामुळे ते छानच होतं. २-३ तास कसे जातात कळत नाही. मन समाधानानं भरुन जातं.

मार्च २०११ मध्ये रांगोळ्या काढताना अधिक आनंद वाटू लागला. हाताला सफाई आली. रंगसंगती जमू लागली. रामनाम घेत रांगोळ्या देवापुढं, देवळापुढं, सद्‌गुरुंपुढं आणि अंगणात काढताना मन हरखून गेलं.